Dag 10 - Tien boontjies (kry hul loontjies)

Ek kan honderde duisende edamame beans eet. Maar dis seker nie 'n goeie idee nie.

Dag 9 - Geniet jouself, maar net nie te veel nie

Was gisteraand by 'n blues gig in 'n pub in Putney Heath, waar 'n paar mense ons bietjie skeef uitgekyk het as ons gedurende die songs wou gesels. Dit was vir Alida veral 'n groot frustrasie. Sy't self vir jare dromme in 'n blues band (Delta Blue) gespeel, en hulle gigs in die Hidden Cellar (net bokant De Akker in Stellenbosch) was altyd 'n geweldige uitbundige gehoppery.
Ons het regtig nie hard gepraat nie, en ook nie aanhoudend nie, so toe een man vir die soveelste keer na ons kant toe kyk, wou Mat (die redelik man onder ons) sy trui uittrek, sodat die man kon lees wat op sy t-shirt staan. Iets in die lyn van '4713 days since I last gave a shit'.
Alles in goeie gees, natuurlik - niemand het begin vuiste bal nie!

Laura (in die foto) was terloops, soos ek, gereeld by Delta Blue se Hidden Cellar gigs, maar ons het mekaar eers hier in Londen ontmoet.

Dag 8 - Brixton liefdesverhaal (deel 1)

Ek haat dit eintlik om skelm foto's te neem, maar ek kon hierdie een nie weerstaan nie. En aangesien ek gister geen ander foto's geneem het nie, het ek soortvan ook nie juis 'n keuse gehad nie.

Ek lieg! Ek's mal oor skelm foto's. Dis 'n moerse kick.

Dag 7 - Mal of toegewyd?

Elke Woensdag en Vrydag is daar 'n plaasmark in Eton Avenue in Swiss Cottage. Gister het net die olyf-verkoper opgedaag. Die res van die mense het seker gesien dit gaan onder vriespunt wees en besluit dis nie die moeite werd om hulle ballas af te vries nie.

Dag 6 - Woolworthless

Woolworths, wat vir bykans 'n eeu besigheid in Brittanje gedoen het, het vandag sy laaste winkels gesluit. Dis tragies. Hulle het die coolste (goedkoop) speelgoed gehad. (Soos 'n opwen Shaun the Sheep wat ek amper nie vir die 3-jarige seuntjie vir wie dit bedoel was gegee het nie.)

Die groep was die eerste, maar nie die enigste, hoë-profiel slagoffer van die huidige finansiele krisis.
Gister het Waterford Wedgwood gevou, en Whittard of Chelsea is ook onlangs, na 'n 122-jarige bestaan, onder administrasie geplaas. Maar ek's nog OK - moenie worry nie!

Dag 5 - toe dit weer krismis is

Ek het gister beweer daar's maar twee maniere om die swaarmoedigheid van Januarie en Februarie te keer. Ek het natuurlik van die lekkerste manier vergeet: sneeu.
Ek's steeds kinderlik opgewonde as ek wakker word en ontdek dat alles met sneeu bedek is. Dis geweldig minder aangenaam as iemand wat 3am nog wakker is besluit dis 'n goeie idee om jou met 'n sneeubal te gooi. WTF? In elk geval - dit het wel later die nodige inspirasie verskaf om my 'n volle twee uur vroeer uit die bed te kry, net sodat ek vir 'n uur lank voor werk in die sneeu kan speel. (Vir die ander uur moes ek in die huis ronddwaal en wag dat dit lig word.)

Dag 4 - alles is koud. en dooooonkeeeeeeer.

Desember is miskien die donkerste maand, maar alles is so kersfeeserig dat mens dit nie agterkom nie. Dis in Januarie en Februarie wat dit mens swaarmoedig maak. Daar's net een manier - nee, twee - om dit emosioneel te oorleef: vele drankies en die vooruitsig van 'n sonnige vakansie. Verkieslik 'n bietjie van beide.

Dag 3 - die boom se laaste

Dis nou eers dag drie van my foto-'n-dag projek, en ek het pas onthou ek het nog niks afgeneem nie. Ek dag eers 'phok die foto-projek' (want daar's niks in die huis wat interessant is nie), maar gelukkig staan die krismis-boom nog.
En so voorsien ek 'n paar struikelblokke vir die 362 dae wat oorbly. Ons kyk maar wat gebeur.

Dag 2 - Fiona se tube-toertjies

Wat sal 'n tube-rit interessanter maak as iemand wat op die dak kan split?
Nie veel nie.

Dag 1 - Die bottel waarin Rudi te diep gekyk het

Ek gaan probeer om elke dag van die jaar 'n nuwe foto te blog. Dis een manier (die mees pynlose waaraan ek kon dink) om die blog aan die lewe te hou.